HERMIAS en die POFADDER

No.1 (20/6/1998)

Die ander aand sit ons so om die hardekoolvuur langs die Olifants, al luisterend na die snorkroep van die seekoeie hier neffens ons, terwyl ons rustig teug aan die Chateau Libertas uit die blikbekers. Krismis se Roodeberg het laas keer al sy bodem gesien, en die Rubicon hou ek vir my en vroulief vir wanneer die kinders weer een aan by maatjies gaan slaap, sien. Shakespeare het hoeka mos gesê 'Alcohol provokes the desire...' maar voor ek dié wysheid kan voltooi, tjip haar vriendin altyd in met, 'man hy het bokkerôl van wyn geweet nie!' En sy het 'n bybie om dit te bewys - 'Boplaas', na aanleiding van die port wat sy by Carel Nel gekoop het toe ons laasjaar by die Kunstefees was.

Maar nou het ek heeltemal afgedwaal. Laataand toe die leeus oorkant die rivier begin brul, en 'n hiëna sy uitgerekte kinkhoes roep hier naby los, skuif ons almal nader aan die vuur, en begin vertel van noue ontkomings met wilde diere. So half eenkant het 'n ou met rooi hare en sproete rustig aan 'n Klip&Coke gesit en suig. Hermias Bester, maar ek het hom nie eintlik geken nie. Toe ons nou al almal net kort duskant die dood omgedraai het, praat hy vir die eerste keer, met 'n sterk Noordweste aksent.

"Daai's alles fierôl," sê Hermias. Hy vertel ons toe hoe hy een oggend in die koöperasie op Noenieput in 'n Landbouweekblad lees van 'n opkomende Dorper veiling op Hotazel. Dit was 'n besonderse reënjaar in wat die Weerburo destyds 'Gordonia' genoem het, en die skaap was vet. Net daar oortuig hy sy pa dat hulle so 20 skaap op die veiling moet loop sit.

Hulle leen toe sy oom Andries se Land Cruiser, die een met die relings, waarvan die bande se seil so plek-plek deurkom. Vroeg die betrokke môre vertrek hulle toe met die skaap oor Askam Hotazel toe. Anderkant Kings Rest begin die son sulke rooi strale oor die pienk Kalahari duine langs die Kurumanrivier gooi. In die skemerte sien hy iets voor in die grondpad lê, maar voor hy kan waarsku, is sy pa bo-oor.

Die Cruiser gee net so 'n paar rukke, en kom dwars in die pad tot stil stand. Met die uitklimslag sien hulle hier onder die mudguard bo die regter voorwiel is 'n ding opgerol, met ogies wat heen en weer spring soos 'n krap s'n.

"Julle weet mos 'n pofadder se tande is hol," sê Hermias. Ja, ons weet. Nou, volgens Hermias, het die pofadder deur daai flentergat band gepik, en nodeloos om te sê, as die bande só lyk, is daar van 'n spaarwiel nie sprake nie.

Sy pa sit toe die Cruiser in reverse, en stoot versigtig agteruit. Met dié rol die pofadder af, maar al die wind blaas deur daai hol tande in die pofadder se lyf in. Nou is die band pap, en die pofadder opgeblaas - al 6 voet van hom. Hermias gryp die slang agter sy kop en probeer hom afpluk, maar sy pa keer hom.

"Ek het 'n plan," sê sy pa.

Sy pa klim toe op die pofadder se stert, en begin voetjie vir voetjie die wind terugwerk in die band in. Maar hy's te haastig, dan glip die wind verby, dan moet hy weer voor begin. Uiteindelik is al die wind terug in die band. Toe gryp sy pa die pofadder agter sy kop, knoop sy nek, en toe ry hulle deur Hotazel toe.

Die beste pryse ooit vir Dorpers gekry!


[ENGLISH SUMMARY: After the blokes have told tales of close encounters with wild animals, one Hermias Bester told them about the time him and his father were on their way to a sheep auction in Hotazel. A puffadder that was lying in the road struck his fangs through the worn tyre of their truck, which brought it to an abrupt halt. The air in the tyre blew through the hollow teeth of the snake, deflating the tyre, and inflating the puffadder. By stepping onto the snake, Hermias's father managed to work the air back into the tyre. He then tied the snake's neck into a knot, and they drove on to Hotazel!]