Die GEJUIG op die PAWILJOEN!

No.45(25/2/2000)

"Nou vir wat lyk jy so bedruk, vandag?" vra ek, waar ons om die Hardekoolvuur by die Olifants sit. 'n Groenvlekduifie in die knoppiesdoring eggo vriend Hay se gemoedstemming.

"Man, my dogter gaan volgende jaar hoërskool toe, en soos jy weet, is daar nie 'n hoërskool op Hoedspruit nie. Nou moet sy daar na julle toe en in die koshuis gaan bly," sê vriend Hay.

"Maar koshuislewe is darem nie so erg dat jy jou nou al daaroor moet verknies nie," probeer ek hom gerusstel.

"Nee, dis nie dit nie. Ek hoor die ander dag dat van die seuns in die nag uitgesluip het, en by die meisieskoshuis gaan kuier het. Dit maak 'n ou bekommerd."

"Dis 'n bleddie skande, hulle behoort geskors te word!" sê Jongeling Dunn hoogheilig.

"Wag nou, wag nou. Die saak is deeglik ondersoek, en dit was sommer kwajongstreke. Dit was niks meer as koekies eet en koeldrank drink nie," probeer vriend John hom gerusstel.

"Ek hoor wat jy sê, maar 'n ou bly maar bekommerd, koekies eet of te not."

"Veral koekies eet, né vriend Hay!" gooi Jongeling nog olie op die vuur.

"Jongeling, stop jou lawwigheid!" vermaan Dok Sarel hom. "Vriend John is reg, kinders sal altyd kinders bly. Destyds op Vanrhynsdorp het ons ook so 'n spektakel met koshuiskinders gehad." Hy vat 'n diep teug aan sy whisky om aan te toon dat dit 'n lang storie gaan wees.

"Die koshuiskinders was mos verplig om elke kerkdiens by te woon, oggend, aand, biduur, pinkster, biddag vir reën, en soms selfs begrafnisse ook. Vroeg een jaar besluit hulle toe om 'n krieket wedstryd te reël. Van hulle posisie op die gallery kon hulle dominee se elke beweging sien."

"Die ding werk toe heel eenvoudig. As dominee sy bril met sy voorvinger terugdruk, is dit een lopie, as hy aan sy oor vat, twee. Sou hy die kateder met albei hande vasvat, is dit drie, en as hy met 'n uitgestrekte arm voor hom beduie, vier. Twee arms omhoog is 'n ses, en as hy met sy wysvinger voor hom beduie, is die kolwer uit. Hulle kies toe twee spanne, die Gompoue en Korhane. Twee standerd sessies moet telling hou agter in die psalm-en-gesange boek. Elke Sondag hou een van hulle kerkgeld terug, wat gebruik sal word vir prysgeld aan die wenspan."

"Die wedstryd strek toe oor verskeie kerkdienste, en soos die jaar aanstap, begin die spanning opbou. Die laaste Sondag van die jaar begin dinge na 'n punt beweeg. Die Gompoue kort 30 lopies, met nog 4 paaltjies staande. Met dominee se gewoontetjies behoort hulle dit sonder enige probleme te maak. Met die beginslag vat hy die kateder met twee hande, en hulle kort 27. Nadat hy gebid het, steek hy albei arms in die lug, en spreek die seëngroet uit. Nog 21. Maar dominee is in 'n moeilike bui. Hy beduie met sy wysvinger na die gemeente, nog 3 paaltjies staande. 'Julle laat Gods water oor Gods akker loop' sê hy, en beduie met 'n uitgestrekte arm voor hom - nog 4 lopies. 'Maar julle is sondaars!' en hy beduie weer met sy wysvinger. Nou bly daar net twee paaltjies oor. Intussen preek dominee vurig, en vat so nou en dan aan sy oor, en stoot sy bril terug. 'Maar ek sê, bekeer julle!' en hy beduie weer met die wysvinger. Net een paaltjie oor en die Gompoue kort nog 9 lopies, met Vaatjie Malan wat moet kolf. Dominee drink eers 'n bietjie water." Dok vat self eers weer 'n sluk van die whisky.

"Vaatjie was nie veel van 'n kolwer nie en hy't self agterna vertel dat hy tydens dominee se waterbreek 'n ernstige skietgebed opgesê het. Of dit gehelp het, en of dominee hom maar net op daardie stadium oor die gepynigde klomp skape voor hom ontferm het, weet niemand nie, maar toe hy klaar gedrink het, vat hy die kateder voor hom vas - 6 lopies kort. Hy kyk lank na die beteurde lot voor hom. Op die gallery is die spanning by breekpunt. Toe steek dominee albei arms in die lug, en sê 'My broeder en suster...'. Hy het nie veel verder as dit gekom nie, want met daardie 6 bars daar 'n oorverdowende lawaai op die galery los soos wat die kinders juig, en 'Gompoue!' skree."

"Dominee het agterna gesê dat hy bly is die jeug leef hulle so in in sy preke, maar het ernstige bedenkinge gehad oor die charismatiese neiging wat begin kop uitsteek!"


[ENGLISH SUMMARY: Doc Sarel tells the guys about the time the hostel children of Vanrhynsdorp decided to play cricket during church services. They've picked two teams, and devised a very simple set of rules. When the reverend pushed his glasses back with his finger, it would be one run, whilst touching his ear would be two. Grasping the cathedra was three runs, moving an outstretced arm four. Both arms in the air was a six, and pointing with his index finger was out. Score was kept in the back of a hymnbook.
The match was played over several church services, and with the last Sunday of the school year the Kory Bustards needed 30 runs to win, with 4 wickets in hand. The reverend came in and grasped the pulpit, which left them with 27 runs. Then he prayed with both arms in the air - 21 runs needed. But the reverend was in a serious mood, and pointed with his finger to the congregation - 3 wickets in hand. 'You allow things to take their own course' he said with an outstretced arm waving, another 4 runs. In between he pushed his glasses back and touched his ear on a few occasions. 'But sin has got hold of you!' he continued, pointing with his finger, leaving only 2 wickets standing. 'You will have to convert!', pointing again, leaving only the last wicket, with 9 runs needed. At that point he decided to take a sip of water. On the gallery the tension was palpable.
Then the reverend grabbed the cathedra - 6 runs short. He looked at his congregation intendly, then lifted both arms and said 'My brother and sister...'. No-one could hear what he was saying next, because of an overwhelming noise that erupted from the gallery with the scoring of those 6 runs!]